Strona główna / Natura / Parki / Parki krajobrazowe / Szczeciński PK

Szczeciński PK

Szczeciński Park Krajobrazowy fot. Robert Stachnik Szczeciński Park Krajobrazowy „Puszcza Bukowa” utworzony został 4 listopada 1981 roku. Puszcza Bukowa zwana Knieją Bukową, porasta na północno – zachodnim skraju Pomorza, wysokie, polodowcowe wzniesienia morenowe zwane Wzgórzami Bukowymi. Ciągną się one na południowy – wschód od Szczecina, od brzegów Regalicy, aż po kotlinę jeziora Miedwie. Szczeciński Park Krajobrazowy fot. Robert Stachnik

Najwyższym wzniesieniem tego terenu jest góra Bukowiec – 148,4 m n.p.m. ,,Łuskowa” budowa geologiczna sprawiła, iż mamy tu do czynienia z ciekawymi zjawiskami hydrogeologicznymi w postaci: źródeł, cieków wodnych i zanikania strumieni (Ponikwa, Utrata).

Wspaniałą ozdobą krajobrazu są meandrujące potoki Chojnówka i Rudzinka. Na obszarach o trudno przepuszczalnych warstwach Szczeciński Park Krajobrazowy fot. Robert Stachnik występują wypełnione wodą lub torfem zagłębienia, w większości bezodpływowe. Największe z nich to malownicze jezioro Glinna (pow. 75 ha i głębokości 16 m), jezioro Binowskie (52 ha i głębokości 9 m), jezioro Piasecznik Wielki (pow. 15 ha). Unikatowość Puszczy Bukowej wyraża się przede wszystkim znaczną powierzchnią bardzo zróżnicowanych lasów bukowych, często unikatową florą i fauną. Znaczne powierzchnie zajmują również lasy łęgowe, olsy, dębiny czy mozaika siedlisk nieleśnych.

Szczeciński Park Krajobrazowy fot. Robert Stachnik Bogato rzeźbiony obszar Puszczy z różnymi zbiorowiskami i zespołami roślinnymi stanowi ostoje rozmaitych zwierząt, w tym licznych ssaków, ptaków, gadów, płazów, ryb i owadów. Z większych ssaków dominuje tu jeleń, dzik i sarna. Do wyjątkowo cennych lęgowych gatunków należą ptaki drapieżne: bielik, orlik krzykliwy, kania ruda, błotnik stawowy.

Park posiada plan ochrony, zatwierdzony Rozporządzeniem nr 113/2006 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 22 sierpnia 2006 roku. Obszar Puszczy Bukowej włączony został również do sieci Specjalnych Obszarów Ochrony Siedlisk programu Natura 2000/PLH320020 Wzgórza Bukowe.

Jezioro Szmaragdowe

Na terenie Parku Leśnego Zdroje znajduje się jezioro Szmaragdowe. Jest to dawne wyrobisko kredy, eksploatowane przez fabrykę założoną w 1862 roku przez Toepffera i Grawitza. Stąd ich cementownia ,,Stern” czerpała surowiec w postaci kredy. Skały wydobywane były ręcznie ze względu na łatwość odłupywania, a następnie ładowane na wagoniki kolejki i transportowane systemem torowisk. Droga wiodła w dół, więc transport odbywał się z łatwością. Sączące się wody gruntowe były na bieżąco odpompowywane.

Jednak 26 lipca 1925 roku wyrobisko zostało zalane wodą i powstało jezioro o powierzchni 4,5 ha i głębokości ok. 16-20 m. Na dnie jeziora podobno wciąż znajdują się pozostałości górniczych maszyn i urządzeń. Ze względu na dużą zawartość węglanu wapnia i odbijanie się swiatła od kredowego dna, wody jeziora przybrały szmaragdową barwę (stąd nazwa).

Z miejscem tym związana jest legenda, która mówi o złośliwym Skarbku. Ten chciwy duch nagromadził ogromne bogactwa, ukrył je pod ziemią, a kiedy kilof górnika odsłonił skarby, Skarbek wszystko zalał wodą.

Jezioro otaczają strome zbocza dochodzące do wysokości 50 m. Od momentu powstania jezioro ulegało wielokrotnym zmianom przez osuwanie się dużych mas ziemi. W 1995 roku podjęto działania zapobiegające osuwaniu się gruntu oraz udostępniające brzeg jeziora turystom – budowa dolnej ścieżki turystycznej i monumentalnych schodów na południowo – zachodniej ścianie.

Dziś Jezioro Szmaragdowe jest idealnym miejscem dla turystów. Wytyczone zostały tu szlaki piesze, a wokół jeziora zachowało się wiele atrakcji turystycznych. Mostek nad brzegiem jeziora jest pozostałością torowiska kolejki wywożącej urobek kopalniany. W pobliżu jest też taras widokowy, z którego można obserwować panoramę rozciągającą się na Dolinę Dolnej Odry i miasto Szczecin. Ponad południowym brzegiem znajduje się niszczejąca baza strażacka wraz z podziemnym systemem korytarzy.

Park ozdabiają 63 gatunki roślin chronionych oraz gatunki rzadkie, reprezentujące elementy górskie, atlantyckie i kserotermiczne. Tereny najcenniejsze zabezpieczono w rezerwatach przyrody (469,39 ha):

„Buczynowe Wąwozy” im. prof. Floriana Cielińskiego,
– „Bukowe Zdroje” im. prof. Tadeusza Dominika,
– „Kołowskie Parowy” im. Józefa Lewandowskiego,
– „Trawiasta Buczyna” im. prof. Stefana Kownasa,
– „Źródliskowa Buczyna” im. Jerzego Jackowskiego,
– „Zdroje„,
– „Osetno„.

Na terenie Parku znajdują się następujące głazy:

Głaz Krajoznawców – największy z głazów narzutowych, obwód: 17,5 m, wysokość: 2,7 m,
Szwedzki Kamień – obwód: 9,7 m, wysokość: 1,8 m,
Kamień Serce – obwód: 13,5 m, wysokość: 1,5 m, nazywany też Młyńskim Kołem,
Głaz Grońskiego – obwód: 12,2 m, wysokość: 1,4 m, z tablicą upamiętniającą Stanisława Grońskiego (czołowego alpinistę polskiego, krajoznawcę, pioniera turystyki ziemi szczecińskiej).

Na terenie Parku znajdują się następujące pomniki przyrody:

– „Święty Otton” – lipa rosnąca na placu przykościelnym w Płoni, wg legendy zasadzona w 1124 roku podczas misji biskupa Ottona z Bambergu,
– „Dęby Krzywoustego” – dwa dęby rosnące w Klęskowie mające wg legendy pamiętać rok 1121, kiedy to na polach pomiędzy Klęskowem a Zdunowem Bolesław Krzywousty rozgromił wojska pomorskie.

Na terenie Parku znajdują się następujące zespoły przyrodniczo – krajobrazowe:

– „Jezierzyce”,
– „Park leśny w Strudze”.

Na terenie Parku znajdują się następujące użytki ekologiczne:

Zgniły Grzyb – na pow. 50,25 ha ochronie podlega jezioro z przylegającymi fragmentami szuwarów, łozowisk, łąk i lasów będących będących miejscem rozmnażania się, żerowania i odpoczynku rzadkich gatunków ssaków i ptaków.

Szlaki turystyczne przebiegające przez obszar Parku:

Przez teren Parku i otuliny przebiega 20 szlaków turystycznych o łącznej długości ok. 140 km, prowadzących przez najciekawsze fragmenty puszczańskiego krajobrazu, zaś ośrodki wypoczynkowe nad jeziorami: Glinna i Binowski umożliwiają pełną rekreację wodno-plażową.

Ponadto warto odwiedzić w okolicy:

a) Kołbacz – zespół obiektów dawnego opactwa cysterskiego,
b) Binowo – pole golfowe Binowo Park,
c) Glinna – Ogród Dendrologiczny oraz cmentarzysko kurhanowe.

Administracja Parku znajduje się w Gryfinie.

Więcej informacji znajduje się na stronie internetowej Parku: http://www.bukowa.szczecin.pl

Administracja parku:

Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Wydział Spraw Terenowych II w Gryfinie

Budynek byłego przejścia granicznego Gryfino – Mescherin
74-100 Gryfino
Tel. +48 91 / 414 02 60
Fax. +48 91 / 414 02 69
e-mail: sekretariat.wst2.szczecin@rdos.gov.pl

rpo

Zadanie współfinansowane ze środków Unii Europejskiej ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013.

-->